Klabaternik (niem. Klabautermann, w polskim przekładzie także klabater lub rzadziej klawiter) – postać z folkloru germańskiego, opiekuńczy duszek statku.
Charakter i rola klabaternika Bardzo wesoły i pracowity. Niewidzialny, czasami ukazywał się tylko kapitanom lub szyprom pod postacią błędnego ognika lub karzełka. Duch ten przypisany był tylko większym statkom (takim, które miały zakryte pokłady i ładownie, gdyż np. w otwartej łodzi rybackiej trudno było sobie wyobrazić ukrytego duszka). Wyobrażano go sobie jako małego człowieka w kapeluszu z szerokim rondem i latarenką w ręce.
Klabaternik potrafił np. w razie potrzeby załatać dziurę w kadłubie. Opuszczał statek dopiero wtedy, kiedy nie było szansy na ratunek. Utrudniał życie leniwym i brudnym marynarzom, tłukąc ich drewnianym młotkiem, podstawiając nogę, kopiąc, wyrzucając za burtę posiłek itp. Można go było zobaczyć o północy w kluzie kotwicznej. Demon stanowił ucieleśnienie reguł obowiązujących w nienaturalnym środowisku, jakim jest statek. W przeciwieństwie do natury materialne przedmioty należące do ludzi nie odradzają się samoistnie i bez należytej troski ulegają degradacji. Dlatego w kulturze ludowej pojawiają się istoty, które poprzez szacunek do samych siebie egzekwowały szacunek dla sztucznie stworzonego otoczenia.