Uchwalamy na wymurowanie sklepu i dla chowania ksiąg, i izby dla odprawowania sądów grodzkich starościch, pozwalamy pobór jeden łanowy z szosem z miast i miasteczek dupla powiatu naszego bieckiego, a ten podatek pomieniony pan poborca wybrawszy na wystawienie sklepu i sądowej izby i inszych potrzebnych gmachów obrócić ma...Adam Przyboś, Akta sejmikowe województwa krakowskiego, Kraków 1955, s. 240.„
Sejm uchwałę sejmiku zatwierdził jeszcze w 1639. Szybko przystąpiono do przebudowy obydwu budynków. W 1642 reformaci przenieśli się do nowego klasztoru, przebudowanego z zamku starościńskiego. Siedzibę starostwa przeniesiono zaś w obręb miasta, do gmachu wójtowskiego. Odtąd budynek, nazywany już grodem starościńskim, był siedzibą starostwa bieckiego.
Dokładną lokalizację zamku starościńskiego ukazuje sztych dzieła Georga Brauna i Franza Hogenberga z 1617 r. Na sztychu opatrzony jest on numerem 7 i opisany jako Advocatio (z łac. wójtostwo). Od strony południowej przylegają do niego mury obronne, a od wschodu baszta.