Historia Sędzimierz powstał w końcu XVII lub na początku XVIII wieku jako kolonia Jugowic. W 1748 roku była to już spora wieś, był w niej wtedy młyn wodny i mieszkało 25 zagrodników i chałupników. W roku 1825 Sędzimierz był ośrodkiem tkactwa chałupniczego, było tam wtedy wolne sołectwo i 38 domów, w tym: szkoła ewangelicka, browar i młyn wodny. W 1840 roku w miejscowości działało 58 krosien tkackich, a wśród mieszkańców było jeszcze 6 innych rzemieślników. Wieś nadal rozwijała się i w 1861 roku liczyła aż 56 domów. Od połowy XIX wieku w związku z upadkiem tkactwa chałupniczego rozpoczął się proces wyludniania miejscowości, która z powodu położenia na trasie szlaku na Wielką Sowę zaczęła przekształcać się w wieś letniskową. W 1914 roku przez Sędzimierz przeprowadzono linię kolei elektrycznej z Jugowic do Walimia. Po 1945 roku miejscowość utraciła walory letniskowe i przekształciła się w osadę przemysłową. W późniejszych latach w dawnym pałacyku urządzono wojskowy dom wczasowy.
W miejscowości był przystanek kolejowy Sędzimierz.