Z powodu niedostatku żywności na wyspach w 1436 roku, miejscowy klan Sō zwrócił się o pomoc do króla Sejonga z Korei. W odpowiedzi król formalnie skolonizował Cuszimę i włączył ją do prowincji Gyeongsang, mimo iż Japonia nadal zgłaszała roszczenia zwierzchności nad wyspami. Jednakże zgodnie z traktatem Gyehae z 1443 roku, Koreańczycy ograniczyli ilość ryżu przewożoną na jednym statku oraz handel do pięćdziesięciu statków rocznie. Następnie w Traktacie Kakitsu dynastia Joseon zagwarantowała klanowi Sō uprzywilejowaną pozycję w handlu z Koreą. Do końca XVI w. klan Sō zmonopolizował handel z Koreą.
W 1510 roku japońscy kupcy rozpoczęli powstanie przeciwko zaostrzeniu polityki Joseonów w stosunku do Japończyków z Cuszimy i Iki handlujących w Pusan, Ulsan i Jinhae. Klan Sō wspierał to powstanie, jednak zostało ono szybko stłumione. W późniejszym okresie zostało ono nazwane „incydentem trzech portów”. Handel został wznowiony w 1512 roku pod kierunkiem króla Chungjonga, ale w bardzo ograniczonym zakresie i tylko 25 statków rocznie było dopuszczonych do Joseon