thumb|Bitwa niedaleko Fortu Kearny (21 grudnia 1866) Przez pierwsze miesiące Indianie prowadzili działania nękające, atakując drwali i żołnierzy koło Fortu Kearny. 21 grudnia 1866 Indianom udało się wciągnąć w zasadzkę 80-osobowy oddział wojska i kawalerii pod dowództwem kapitana Williama Fettermana w dolinie strumienia Peno na Szlaku Bozemana. W bitwie, nazwanej później "masakrą Fettermana" (Fetterman masacre), zginęli wszyscy żołnierze.
Po przerwie zimowej, Indianie wzmogli ataki na karawany i konwoje na szlaku oraz na żołnierzy i drwali wokół fortów. Próba ataku Szejenów na grupę żołnierzy nad strumieniem Warrior koło Fortu Smith 1 sierpnia 1867 została odparta dzięki wyposażeniu żołnierzy w nowe, bardziej szybkostrzelne karabiny odtylcowe Springfield zamiast odprzodowych i toczeniu przez nich walki zza barykady pni. Starcie to stało się znane jako "bój na łące" (Hayfield Fight). Również próba ataku na obóz drwali i żołnierzy koło Fortu Kearny 2 sierpnia została krwawo odparta, gdyż zdołali się oni schronić wewnątrz kręgu z ustawionych skrzyń wozów konnych i stamtąd się ostrzeliwali. W takich warunkach, taktyka Indian nie okazała się wystarczająco elastyczna i nie potrafili oni skutecznie użyć swojej znacznej przewagi liczebnej.