Bitwa z 2 sierpnia stała się znana jako bitwa na barykadzie wozów (Wagon Box Fight).
Pomimo jednak dwóch sierpniowych porażek, Indianie osiągnęli swój cel w postaci uniemożliwienia komunikacji szlakiem Bozemana. Od października 1867 rząd USA rozpoczął ponownie negocjacje z Indianami.
Konsekwencje 29 kwietnia 1868 w Forcie Laramie rząd podpisał traktat pokojowy z częścią wodzów sprzymierzonych plemion. Na jego mocy Indianie zgodzili się osiąść w rezerwacie obejmującym tereny obecnej Dakoty Południowej na zachód od Missouri, zachowując prawo do polowania na bizony na północ od rzeki Platte Północnej. Rząd również potwierdził, że kraj rzeki Powder należy na zawsze wyłącznie do Dakotów, którzy nie chcieliby osiąść w rezerwacie. Forty: Reno, Philip Kearny i Smith zostały opuszczone przez żołnierzy, a następnie spalone. Po opuszczeniu fortów również wódz Czerwona Chmura podpisał 6 listopada 1868 pokój, przyrzekł nie walczyć odtąd z białymi Amerykanami i osiąść w rezerwacie. Zgodnie z zobowiązaniem, nie brał on udziału w kolejnej wojnie Dakotów z 1876.
Bibliografia Krystyna Szklarska, Alfred Szklarski: "Ostatnia walka Dakotów", Katowice, 1979,
Kategoria:Historia Montany Kategoria:Historia stanu Wyoming