Następnie pojawiły się napędy z pełnym usprężynowaniem – od bardzo prymitywnych z wirującymi sprężynami śrubowymi (konstrukcje amerykańskie), przez konstrukcje firmy Sécheron i Brown-Boveri (napędzanie koła poprzez elementy amortyzujące między szprychami koła), przeniesienie napędu za pomocą stalowej elastycznej tarczy czy konstrukcje z dźwigniami i popychaczami (Alsthom – stosowany np. w lokomotywie EU07).
Konstrukcja Zasilanie lokomotyw odbywa się najczęściej za pośrednictwem przewodu jezdnego zawieszonego nad torem, odbieraka prądu (pantografu) i szyn jezdnych stanowiących przewód powrotny. Istnieją systemy zasilania z trzeciej szyny, bez sieci górnej (np. metro, koleje brytyjskie).
Stosuje się różne systemy zasilania, najczęściej: prąd stały – napięcie 1.5 kV (Francja, Holandia), prąd stały – napięcie 3 kV (Polska, Włochy, Czechy, Belgia, Rosja), prąd przemienny 16,7 Hz – 15 kV (Niemcy, Austria, Szwajcaria), prąd przemienny 50 Hz – 25 kV (Francja, Czechy, Rumunia).
Przetwornica przetwarza wysokie napięcie w niskie, potrzebne np.