Pod koniec XIX wieku na stałe mieszkało w Pawłowie 3000 robotników i chłopów. Wraz z rozwojem gminy następowała rozbudowa urbanistyczna. Uregulowano system ulic, założono linię gazową, elektryczną i wodociągi. W 1918 roku powstała w Pawłowie parafia. Wcześniej pawłowianie należeli do parafii Marii Magdaleny w Bielszowicach. Intensywny rozwój Pawłowa nastąpił po odzyskaniu niepodległości.
Rok 1922 – w wyniku powstań śląskich i plebiscytu 1921 r. gmina Pawłów została włączona do Polski. Pobliska rzeka Czarnawka tworzyła naturalną granicę pomiędzy Polską a Republiką Weimarską. Rok 1924 – rozwój Pawłowa osiąga chyba punkt kulminacyjny; w Pawłowie mieszka 6 057 osób. Na terenie gminy znajdują się: urząd gminy, posterunek policji, urząd celny, restauracje, kino – teatr, dwie szkoły podstawowe. Rok 1933 – poświęcono nowo wybudowany kościół pod wezwaniem św. Pawła według projektu pana Zygmunta Gawlika. Budowniczym był ks. Edward Mende. Rok 1936 – oddano do użytku nową szkołę.
W okresie międzywojennym w Pawłowie istniało wiele organizacji kulturalnych m.in.