Na spóźnioną wieść o zbliżających się wojskach wysłanych z południowej Wielkopolski, nie wiedząc, że to właśnie te siły zostały pokonane na polach Piotrkówka, Domarat wraz z posiłkami z Pomorza i Brandeburgii wycofał do Szamotuł, skąd przez kilka tygodni łupił posiadłości buntowników.
8 marca 1383 w Starczanowie (lub na pobliskim Ostrowie Radzimskim, na skutek mediacji możnowładców Spytka z Melsztyna, Sędziwoja z Szubina, Mikołaja z Bogorii i Krzesława ze Szczekocin został zawarty rozejm. Już w dwa dni po nim Grzymalici spustoszyli ziemię Nałęcza – Mikołaja z Chomiąży i Wenecji zwanego Diabełem Weneckim.
W maju 1383, zgodnie z postanowieniem zjazdu możnowładców w Sieradzu, do Krakowa miała przybyć Jadwiga, córka Ludwika Węgierskiego i objąć tron polski. Możnowładztwo polskie udało się do Sącza w celu powitania orszaku. W tym samym czasie kontrkandydat do korony, Siemowit IV udał się wraz z 500 kopijnikami w orszaku arcybiskupa gnieźnieńskiego Bodzanty do Krakowa. Liczył na małżeństwo z Jadwigą i tym samym koronę polską, jednak spisek został wykryty i ludzie Siemowita IV nie zostali wpuszczeni do Krakowa.