Bitwa morska w zatoce Bantry – bitwa morska stoczona 11 maja 1689 r. w zatoce Bantry u południowo-zachodnich wybrzeży Irlandii pomiędzy flotą francuską dowodzoną przez kontradmirała François Louis de Rousselet de Château-Renault i flotą angielską dowodzoną przez Pierwszego Lorda Admiralicji Arthura Herberta, zakończona zwycięstwem tej pierwszej.
Przed bitwą W wyniku chwalebnej rewolucji 1688 roku katolik Jakub II Stuart utracił tron Anglii i Szkocji na rzecz protestanta, stadhoudera Republiki Zjednoczonych Prowincji Wilhelma III Orańskiego. Jedyną siłą zdolną do przywrócenia Jakubowi tronu wydawała się być katolicka Francja Ludwika XIV, dla której Zjednoczone Prowincje były głównym wrogiem na arenie międzynarodowej. 22 marca 1689 roku Jakub wylądował wraz z 8-tysięczną armią w Kinsale w południowej Irlandii, po której ze względu na jej katolicyzm spodziewano się poparcia Stuarta. Kolejne oddziały wraz z zaopatrzeniem przewiózł ze swym dywizjonem w sile 24 okrętów liniowych, 2 fregat i szeregu transportowców francuski kontradmirał François Louis de Rousselet de Château-Renault. W dniu 10 maja 1690 roku rozpoczął on ich wyładunek w Zatoce Bantry u południowo-zachodnich wybrzeży Irlandii.