thumb|Rekonstrukcja grodu w Arkonie|210x210px thumb|Wał grodu Arkona|207x207px thumb|Świętowit w kościele w Altenkirchen|308x308px
Ranowie, inaczej Rugianie (z niem.) albo Rujanie (w dial. rugijskim Rȯjane, Rāne), zachodniosłowiańskie plemię połabskie zamieszkujące we wczesnym średniowieczu od około VII wieku wyspę Rugię (połabskie Rana) i pobliskie ziemie na stałym lądzie między rzekami Recknitz i Ryck (obecnie Meklemburgia-Pomorze Przednie w Niemczech). Plemię miało dwie stolice: władyki świeckiego w Charenzie oraz żercy kultu pogańskiego boga Świętowita (połabski Svątevit czytaj swantewit) w Arkonie – jednym z najważniejszych sanktuariów Słowiańszczyzny zachodniej.
Nazwa Według Jürgena Udolpha nazwa „Ranowie” jest błędem typograficznym średniowiecznego kopisty, w którym w jedynym oryginalnym źródle nazewnictwa Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum Adama z Bremy, które zachowało się jedynie w kopiach, nazwy „Rugianie” lub „Rujanie” zostały skrócene do „Rani”Rügen. Namenkundliches [w:] Reallexikon der Germanischen Altertumskunde, Bd. 25, Berlin - New York 2003, s. 417–421Jerzy Nalepa, Arkona and Rügen.