W pozostałych imprezach zaliczanych do Wielkiego Szlema nie udało się Francuzce dojść do finału w grze pojedynczej – w latach 1930–1939 dochodziła na Wimbledonie co najmniej do ćwierćfinału (w półfinale była w 1930, 1931, 1932, 1934, 1936 i 1937), w 1938 odpadła w ćwierćfinale mistrzostw USA. Wyniki te dawały jej regularne miejsce w czołowej dziesiątce nieoficjalnego rankingu światowego pisma „Daily Telegraph” (1929-1939), ale nigdy wyżej niż na 3. miejscu (1932, za Amerykankami Helen Wills i Helen Jacobs).
Szereg sukcesów odniosła w grach podwójnych. Triumfowała sześć razy w deblu pań na kortach Rolanda Garrosa, co stanowiło rekord aż do czasu osiągnięć Martiny Navrátilovej. Wygrała także w tym turnieju dwa razy grę mieszaną. Na Wimbledonie zdobyła trzy tytuły deblowe, m.in. partnerując w 1934 w dziewiętnastym triumfie na londyńskiej trawie Amerykance Elizabeth Ryan. W 1938 w mistrzostwach Francji Mathieu triumfowała we wszystkich trzech konkurencjach.