W sezonie 1926/27 rozgrywki zostały reorganizowane. Trzeci poziom przeszedł z rozgrywek regionalnych do ogólnokrajowych i zmienił nazwę na Seconda Divisione. Utworzono 3 grupy na północy oraz 4 grupy na południu, zwycięzcy których w turnieju finałowym walczyli o tytuł mistrza dywizji północnej i mistrza dywizji południowej.
W sezonie 1929/30 kolejna reforma podzieliła starą Divisione Nazionale na dwie nowe ligi: Serie A, która zgromadziła drużyny sklasyfikowane z pierwszego do dziewiątego miejsca w dwóch grupach, na które były podzielone mistrzostwa 1928/29 oraz Serie B. Trzeci poziom otrzymał nazwę Prima Divisione i został podzielony na północne grupy A, B, C oraz południową D.
Od sezonu 1935/36 dywizja nazywała się Serie C. Początkowo składała się z 4 grup po 16 drużyn podzielonych geograficznie, które w następnym roku poszerzono do 5, aby zredukować Serie B do 18 drużyn.
W 1938 roku grupy składały się ze zmiennej liczby od 11 do 14 drużyn i było ich 8, dlatego konieczne było wprowadzenie potem kolejnego etapu w dwóch grupach finałowych, aby wyłonić cztery zespoły którzy awansują do Serie B.