Formuła pozostała niezmieniona do 1942 roku (z tą tylko uwagą, że prawie wszystkie grupy zostały doprowadzone do standardu 16 drużyn), a liczba grup sięgnęła 12, zawsze z czterema awansami ustalonymi przez dwie grupy finałowe.
Po zakończeniu drugiej wojny światowej doszło do anomalnej sytuacji w mistrzostwach sezonu 1945/46, które zostały rozdzielone pomiędzy Lega Nazionale Alta Italia, która w przypadku drużyn Serie C zgromadziła elitarną grupę zwaną Serie B-C Alta Italia, i zorganizowała dla pozostałych drużyn Serie C Alta Italia, podzieloną na 9 grup z długą serią baraży w celu wyłonienia awansów, a także Lega Centro-Sud, która obejmowała wszystkie swoje kluby Serie C z regionu środkowo-południowego walczących w 6 grupach.
W kolejnych mistrzostwach Serie C przeszła w ramach organizacji trzech nowych lig międzyregionalnych: Lega Interregionale Centro podzielonej na 6 grup, Lega Interregionale Sud podzielonej na 3 grupy oraz Lega Interregionale Nord, która została podzielona na 9 grup, a region Emilia-Romania został oddzielony od północnej piłki nożnej.