Dopiero w 1957 roku, w ramach reformy podstawowej kategorii spadły tylko trzy zespoły, podczas gdy w 1958 roku nastąpiło nawet kilka spadków z uwagi na szerszą reorganizację systemu lig.
W sezonie 1958/59 16 drużyn, które grały w Serie C w poprzednim sezonie (bez dwóch awansowanych do Serie B), plus 23 drużyny z IV Serie, w sumie 39 drużyn, zostały podzielone na dwie grupy: A z 21 zespołem z północy i B z 18 drużynami pozostałymi.
W sezonie 1959/60, po tym jak 8 drużyn awansowało z IV Serie (która później przekształciła się w Serie D), plus kolejne 7 otrzymało promocję, aby doprowadzić liczbę drużyn do 54. Mistrzostwa Serie C zostały więc podzielone na trzy grupy po 18 drużyn każda.
Od tego momentu historia turnieju była pełna zmian i poprawek. Przed rozpoczęciem sezonu 1959/60 powstała Krajowa Liga Półprofesjonalna (wł. Lega Nazionale Semiprofessionisti) z siedzibą we Florencji, której zadaniem była reorganizacja i harmonizacja mistrzostw Serie C i Serie D (dawniej IV Series).
Z każdej grupy awansowała jedna drużyna do Serie B i dwie spadało do Serie D (trzy drużyny począwszy od 1968 roku, po rozszerzeniu ligi do 60 drużyn).
Pierwsza zmiana miała miejsce w sezonie 1968/69, wtedy Serie C została rozszerzona do 60 drużyn, podzielonych na trzy grupy po 20 drużyn każda.