Osiągnięto wówczas rekord 18 grup ogółem i taki format trwał przez dwa sezony.
W 1948 roku nastąpiła kolejna reforma Serie C, która przywróciła cztery grupy podzielonych geograficznie i zebrała drużyny w ten sposób: Grupa A: północny zachód Grupa B: północny wschód Grupa C: Centrum i Sardynia Grupa D: południe i Sycylia
Zwycięzcy każdej z tych grup awansowali do Serie B. Czwarta grupa, ta z Południa, charakteryzowała się w szczególności szeregiem skandali, które kilkakrotnie zakłócały jej rozwój.
W 1952 roku doszło do zjednoczenia czterech grup w jedno mistrzostwo kraju w trzeciej lidze. Ujednolicając pod każdym względem turnieje ligi, nawet w Serie C wybrali liczbę 18 uczestników, dokładnie tak, jak to miało miejsce w przypadku dwóch wyższych kategorii. Dwie drużyny awansowali do Serie B a cztery spadali do czwartej ligi.