W 1365 r. Henryk VII, razem ze swoim stryjecznym bratem – Rupertem I, wziął udział w wyprawie cesarza Karola IV do Prowansji, podczas której odwiedził m.in. Awinion, gdzie starał się o prebendy kościelne dla rodziny i osób z dworu książęcego.

W 1382 r. księciu udało się uzyskać od króla czeskiego Wacława IV prawo do wykupu, zastawionej niegdyś przez dziadka Bolesława III Rozrzutnego, Niemczy. Dziesięć lat później okręg Niemczy rzeczywiście udało się wykupić (za środki uzyskane od gospodarnego ojca) i prawdopodobnie w 1395 r. gród ten otrzymał Henryk VII jako własną dzielnicę. Wprawdzie o fakcie tym bezpośrednio brak danych, ale świadczą o tym: sprzedaż w 1395 r. kamienicy w Brzegu (w której Henryk do tej pory zamieszkiwał) i wydzielenie przez Ludwika I w 1396 r. wnukowi Henrykowi IX dzielnicy kluczborskiej.

W związku ze śmiercią długowiecznego ojca Henryka VII w grudniu 1398, książę otrzymał w spadku długo wyczekiwaną dzielnicę brzesko-oławską. Nie na długo jednak, gdyż zaledwie osiem miesięcy później (11 lipca 1399) Henryk VII z Blizną niespodziewanie zmarł.