Trzeba w tym miejscu zwrócić również uwagę, że języki semickie występują, tak obecnie, jak i w czasach historycznych, również na obszarze Rogu Afryki (języki etiopskie, w tym język amharski). Uważa się, że dotarły one na te tereny w wyniku (wtórnej) migracji z Półwyspu Arabskiego. Rozpad języka prasemickiego i wyodrębnienie się poszczególnych starożytnych języków semickich pod koniec IV tysiąclecia p.n.e. nastąpiłby wtedy właśnie w wyniku rozprzestrzenienia się wczesnych Semitów na obszarze od Rogu Afryki na południu po Izrael i Fenicję na północy.
Morfologia Język prasemicki posiadał typową dla języków afroazjatyckich budowę rdzeniowo-spółgłoskową, w której nośnikiem znaczenia wyrazu jest określone zestawienie spółgłosek. Uściślenie znaczenia i formy gramatycznej wyrazu następowało poprzez wstawienie określonych samogłosek (zob. alternacja). Ponieważ w starożytnych językach semickich samogłoski nie były zapisywane (podobnie jak nie zapisuje się ich i dziś m.in. w języku arabskim i hebrajskim), nie znamy dokładnej wymowy wyrazów w tych językach. Do celów akademickich w starożytne wyrazy w językach semickich wstawia się samogłoski według umownego wzoru, tak aby można je było wymówić;