W 1990 awansował na stanowisko profesora nadzwyczajnego, a następnie w 1998 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego UŁ.

Po przejściu na emeryturę, od 2002 aż do śmierci pracował w Wyższej Szkole Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi, w Zakładzie Dziennikarstwa oraz Zakładzie Komunikacji Społecznej i Socjologii Mediów, gdzie wykładał edytorstwo.

Mąż Cecylii Dunin, ojciec Kingi Dunin.

Praca naukowa Jako samodzielny pracownik naukowy angażował się w życie organizacyjne i przedsięwzięcia zespołowe. Był inicjatorem i redaktorem naczelnym czasopisma „Media. Kultura. Społeczeństwo”, członkiem komitetu redakcyjnego czasopisma „Studia o Książce”, członkiem redakcji „Literatura i kultura popularna”, „Folia Scientiarum Artium et Librorum” Uniwersytetu Łódzkiego oraz czasopism „Znad Wilii” i „Lithuanii”. Był także autorem wielu haseł encyklopedycznych w Polskim słowniku biograficznym, Słowniku pracowników książki polskiej, Słowniku literatury popularnej, Encyklopedii wiedzy o książce (redaktor działu Bibliofilstwo).