Główny nurt jego zainteresowań dotyczył teorii i praktyki komunikowania za pomocą druku – zarówno słowem pisanym, jak i poprzez przekaz ikoniczny. Pisywał nie tylko o książkach i czasopismach, ale m.in. o komiksach, o kartach pocztowych czy o ekslibrisach - jako nośniku treści literackich. Naukowy i publicystyczny dorobek to 29 publikacji zwartych i ponad 500 artykułów. Uczestniczył w krajowych i międzynarodowych konferencjach, w tym także jako autor referatów (Leningrad 1988, Innsbruck 1990, Jerozolima 1991, Bratysława 2000, Dublin 2000, Wilno 2001, Petersburg 2005). Wyjeżdżał na stypendia i staże zagraniczne m.in. do Niemiec, Holandii, Petersburga i Wielkiej Brytanii. Jego prace drukowano w Niemczech, Rosji, Irlandii, Estonii, na Litwie i Słowacji. Wygłaszał i publikował teksty dotyczące cenzury i wolności słowa oraz ideologicznych aspektów komunikacji literackiej. Na konferencji „Piśmiennictwo – systemy kontroli – obiegi alternatywne” (Warszawa IBL PAN l990) wygłosił referat „Odpis jako forma rozpowszechniania tekstów”, który dotyczył najwcześniejszej fazy rozpowszechniania nie ocenzurowanego słowa w PRL.