Pewna liczba grup uniwersyteckich i komercyjnych dostawców, w tym grupa PC/IP na MIT, FTP Software, Sun Microsystems, Ungermann-Bass i Excelan, wprowadziły produkty TCP/IP dla systemu MS-DOS, często w komplecie z innym sprzętem/oprogramowaniem.
Gdy wydano Microsoft Windows 2.0, było już jasne że konieczna jest standaryzacja API. Każdy dostawca posiadał własne API, niezgodne z API innych dostawców, co utrudniało wyperswadowanie na producentach dostosowanie swoich aplikacji tak, by działały z implementacjami TCP/IP innych dostawców.
Pierwotna wersja interfejsu API Windows Sockets została zaproponowana w październiku 1991 przez Martina Halla z firmy JSB Software (później Stardust Technologies). Pierwsze wydanie specyfikacji zostało napisane przez Martina Halla, Marka Towfiq z firmy Microdyne (później Sun Microsystems), Geoffa Arnolda z firmy Sun Microsystems, i Henry'ego Sandersa oraz J Allarda z firmy Microsoft, z pomocą wielu innych osób. Dyskusyjnymi okazały się kwestie praw autorskich, własności intelektualnych oraz potencjalnych kwestii antymonopolowych – pod uwagę brano możliwość założenia fundacji non-profit lub współpracę z IETF.