Ostatecznie zadecydowano, by specyfikacja była objęta prawami autorskimi pięciu niezależnych, niezrzeszonych autorów.
Technologia Specyfikacja API Windows Sockets definiuje dwa interfejsy: API używane przez twórców aplikacji oraz SPI (z ang. Service Provider Interface, Interfejs Dostawcy Usług) który umożliwia tworzenie nowych modułów protokołów. Każdy interfejs SPI reprezentuje kontrakt. API gwarantuje, że każda zgodna ze specyfikacją aplikacja będzie funkcjonować prawidłowo ze zgodną implementacją protokołu niezależnie od jego dostawcy. Kontrakt SPI gwarantuje, że zgodny moduł (implementacja) protokołu może być dodany do systemu i będzie używalny przez zgodne z API aplikacje. Choć w czasach pierwszych wydań WSA te kontrakty były istotne ze względu na konieczność obsługi wieloprotokołowych środowisk sieciowych, teraz nie ma to takiego znaczenia. Razem z API Windows Sockets 2.0 dołączono obsługę protokołu IPX/SPX, jednak z czasem traciła ona na popularności. Ponadto, Microsoft, razem z obecnymi wersjami systemu Windows, dostarcza dobrej jakości implementację stosu TCP/IP i nie istnieją znaczące, niezależne alternatywy.