Po klęsce Francji w ręce niemieckie trafiło ponad 300 czołgów Somua S-35. 297 z nich włączono w skład Wehrmachtu jako PzKpfw 35-S 739(f). Były używane w walkach na Bałkanach, w początkowej fazie walk ze Związkiem Radzieckim oraz w działaniach przeciwpartyzanckich na terenie okupowanej Europy. Wykorzystywane były także w niemieckich pociągach pancernych (między innymi w BP-42). Pojazdy pozbawione wież były stosowane jako opancerzone ciągniki artyleryjskie i pojazdy amunicyjne.
We wrześniu 1941 roku Niemcy przekazali 32 czołgi S35 wojsku włoskiemu. Stacjonowały one na Sardynii w ramach 200. batalionu czołgów średnich. W 1942 roku Węgry otrzymały od Niemców dwa takie czołgi, a w 1943 roku Bułgaria 6 (lub 7). Przynajmniej jeden czołg został zdobyty przez partyzantów jugosłowiańskich i przezbrojony w brytyjską armatę kalibru 57 mm w wydłużonej wieży.
Około 50 pojazdów znalazło się także w wojsku francuskim kontrolowanym przez rząd Vichy. Część z nich trafiła do Maroka i w 1943 roku wraz z załogami przeszła na stronę Wolnych Francuzów. 17 czołgów, łącznie ze zdobytymi na Niemcach, wzięło udział w bitwie o twierdzę Royan w składzie 2 Dywizji Pancernej gen. Leclerca.