Każdy pojazd miał przewidziane miejsce na radiostację z anteną prętową mocowaną nad błotnikiem po prawej stronie kadłuba. Do 1940 roku radiostacje otrzymało tylko około 20% pojazdów, należących do dowódców pododdziałów. Czołgi dowódców plutonów miały radiostację typu ER 29, dowódców szwadronów ER 29 i ER 26 ter, a dowódców batalionów ER 27. Wbrew planom, nie wdrożono radiostacji ER 28 dla czołgów plutonów. Radiostacja ER 29 z kolei miała słabą moc i przeszkody terenowe zaburzały komunikację.
Wozy przejęte przez Wehrmacht zostały w pewnym stopniu zmodyfikowane. Wieżyczka dowódcy została zmodyfikowana, uzyskując dwudzielny właz na szczycie lub była zamieniana na analogiczną wieżyczkę czołgu PzKpfw II. W większości pojazdów montowano radiostację FuG 5 z anteną prętową mocowaną na górnej krawędzi prawej strony kadłuba. Dodano też stałego czwartego członka załogi: radiotelegrafistę.