Podsumowanie Czołgi Somua S-35 są uznawane za najlepsze czołgi francuskie w chwili wybuchu II wojny światowej. Miały silny pancerz i dobre uzbrojenie. Pancerz czołgu był nieprzebijalny z większych odległości (ponad 400 m) dla dział niemieckich czołgów 1940 roku oraz typowych niemieckich dział przeciwpancernych 3,7 cm PaK 36. Wrażliwym punktem jednak było połączenie obu górnych części kadłuba z boku. Były także stosunkowo szybkie – prędkość maksymalna po drodze mogła sięgać 40 km/h. Miały jednak również wady, wynikające w dużej mierze z francuskiej doktryny. Najpoważniejszą z nich było mało funkcjonalne rozmieszczenie załogi (typowe dla francuskich czołgów tego okresu), powodujące nadmierne obciążenie dowódcy obowiązkami wynikającymi z konieczności obsługi armaty, co często uniemożliwiało mu właściwe dowodzenie. Wbrew planom, jedynie niewielka część wozów otrzymała radiostacje, co utrudniało wykorzystanie ich walorów w walce (nie było to jednak wadą samego czołgu, lecz problemem systemowym). Zawieszenie było krytykowane z uwagi na nie najlepsze własności terenowe. Wysoka sylwetka czołgu i wysoko położony środek ciężkości stwarzały możliwość wywrócenia oraz powodowały, że był on łatwiej wykrywalny. Problemy początkowo sprawiał silnik czołgu, a dostęp do podzespołów w celu codziennej obsługi i napraw był utrudniony oraz czasochłonny.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuskie czołgi II wojny światowej