Władysław Lutecki (ur. 29 listopada 1882 w Krasnem, zm. 31 sierpnia 1968 w Przemyślu) – polski duchowny rzymskokatolicki, malarz, kustosz Muzeum Diecezjalnego w Przemyślu, działacz kulturalny.
thumb|240px|Obraz ks. Luteckiego przedstawiający zamek w Lesku
Życiorys Urodził się 29 listopada 1882 w rodzinie dworskiego kucharza Józefa i Józefy z Nutów. W 1903 ukończył C. K. Gimnazjum w Jaśle. Studiował filozofię i teologię w Seminarium Duchownym w Przemyślu. Jako alumn IV roku 16 czerwca 1907 otrzymał sakrament święceń kapłańskich (wyświęcony wtedy został także m.in. ks. Stanisław Gaweł). Jako wikariusz pracował w Sieniawie (1907-1908), Samborze (1908-1909), Zgłobniu (1909-1911), Krasiczynie (1911-1912) i w Bieździedzy (od 1912). W 1918 otrzymał urlop na odbycie studiów w szkole malarskiej w Zakopanem pod kierunkiem Zbigniewa i Andrzeja Pronaszków. Jako uczeń nadzwyczajny studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem prof. Stanisława Dębickiego w 1919/1920. W 1920 skierowany do Jasienie. W 1921 został mianowany katechetą w szkole powszechnej w Ustrzykach Dolnych. Do 1927 był katechetą i rektorem filialnego kościoła w Ustrzykach Dolnych. Przed 1926 przystąpił do Związku Misyjnego Kleru. Jako katecheta szkoły powszechnej w Ustrzykach Dolnych w 1926 otrzymał tytuł Expositorium Canonicale (E.C.)•.