Jest również bazą operacyjną dla Air New Zealand, Allegiant Air, Norwegian Air Shuttle, Qantas, Southwest oraz Volaris. Obszar Los Angeles oprócz LAX obsługują również Hollywood Burbank Airport, John Wayne Airport, Port Lotniczy Long Beach i Międzynarodowe Lotnisko w Ontario.
Historia portu lotniczego 1928–1929 W 1928 roku Rada miejska Los Angeles zadecydowała o zagospodarowaniu 260 ha w południowej części dzielnicy Weschester pod budowę lotniska dla miasta. Na początku działalności lotnisko posiadało jeden pas bez żadnego terminala. Nazwano je imieniem agenta nieruchomości, który zorganizował umowę na budowę lotniska. Pierwsza konstrukcja, Hangar nr 1 został wybudowany w 1929 roku i znajduje się w Krajowym Rejestrze Miejsc Historycznych.
1930–1970 mały|Zdjęcie lotnicze lotniska ok. 1931 r. Lotnisko Mines Field otwarto oficjalnie w 1930 roku, a miasto wykupiło je w 1937 roku jako lotnisko miejskie. W 1941 r. zmieniono nazwę lotniska na „Los Angeles Airport”. W 1945 r. rozpoczęto budowę tymczasowej infrastruktury, która ostatecznie służyła do obsługi ruchu do 1961 r. W 1949 r. lotnisko zyskało nazwę „Los Angeles International Airport”. W 1953 r. otwarto tunel, którym poprowadzono drogę Sepulveda Boulevard. Pozwoliło to na wydłużenie pasów startowych. W 1961 r. otwarto Central Terminal Area z futurystycznym .