Proktor – urządzenie stosowane w polskich wytwórniach tytoniu przemysłowego do wyrównywania wilgotności liści tytoniu i doprowadzania jej do poziomu odpowiedniego do dalszej jego fermentacji. Był jednym z elementów metody proktorowo-komorowej, w której właściwa fermentacja odbywała się następnie w komorach fermentacyjnych.
Działanie Po przyjęciu do fermentowni liście tytoniowe sortowano według klas i odmian. Następnie trafiały one na taśmę przenośnika, z której spadały do leja dmuchawy transportującej je do proktora. W opisie metody proktorowo-komorowej występują określenia „tunel suszący proktora” i „taśma proktora”. Oznacza to, że proktor pracował jako urządzenie tunelowe, w którym liście przemieszczały się na taśmie lub siatce przez kolejne strefy obróbki.