W tym okresie liczba proktorów w polskich wytwórniach tytoniu przemysłowego wzrosła z 2 w 1956 roku do 17 w 1960 roku.
Bezpieczeństwo pracy Rozporządzenie Ministra Przemysłu Spożywczego i Skupu z 26 marca 1973 roku w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach przemysłu tytoniowego wskazywało wymagania dla urządzeń typu proktor. Urządzenie do wyrównywania wilgotności liści tytoniowych przed fermentacją powinno znajdować się w wydzielonym pomieszczeniu, a podłoga w nim powinna mieć spadek do kratki ściekowej o nachyleniu co najmniej 1°. W razie konieczności oświetlenia wnętrza urządzenia należało używać lamp przenośnych o napięciu nieprzekraczającym 24 V, a jego obudowa, włącznie z drzwiczkami i oknami rewizyjnymi, powinna być szczelna.
Współczesność Współcześnie funkcje zbliżone do proktora pełnią przemysłowe suszarki tytoniowe, stosowane do obniżania, wyrównywania i ponownego regulowania wilgotności tytoniu. W procesie tym tytoń po oddzieleniu łodyg jest suszony do wilgotności umożliwiającej magazynowanie, a następnie ponownie nawilżany parą do stałej wilgotności końcowej. W literaturze technicznej współczesny proces proktoryzacji tytoniu opisuje się jako ciąg następujących po sobie stref suszenia, chłodzenia i ponownego nawilżania, z kontrolą temperatury oraz wilgotności produktu na wyjściu.
Przypisy
Kategoria:Maszyny