W latach 1984–1988 Alboreto ścigał się dla Ferrari. Był pierwszym Włochem w tym zespole od jedenastu lat. Mistrzostwa w 1984 zakończył na czwartej pozycji, zwyciężając w Austrii. W 1985 roku Alboreto przez cały rok walczył o tytuł z Alainem Prostem, jednak problemy z turbosprężarką w drugiej części sezonu pozbawiły go szans na zwycięstwo. Uplasował się na drugim miejscu z dwoma wygranymi (Grand Prix Kanady oraz Niemiec). Zrezygnował z propozycji przejścia do Williamsa i pozostał w Ferrari. Bolid był bardzo słaby (w przeciwieństwie do Williamsa) i Alboreto nie miał szans na żadną wygraną. W 1989 roku Włoch powrócił do Tyrrella. Pomimo zdobycia podium, kariera Alboreto zaczęła się powoli chylić ku upadkowi. Po ściganiu się w kilku mniejszych zespołach takich jak Larrousse, Footwork i Minardi, odszedł z Formuły 1 z końcem 1994 roku.

Ogółem w swojej karierze F1 wystąpił w 194 wyścigach (co daje mu 10. miejsce na liście wszech czasów);