Dostępna w formacie pdf tutaj.. 1991: wrocławski matematyk Janusz Pawlikowski wykazuje, że zakładając aksjomaty Zermela-Fraenkla i twierdzenie Hahna-Banacha można udowodnić paradoks Banacha-TarskiegoPawlikowski, Janusz: The Hahn-Banach theorem implies the Banach-Tarski paradox. „Fundamenta Mathematicae” 138 (1991), s. 21–22.. 1994: Randall Dougherty i Matthew Foreman dowodzą, że jest możliwy paradoksalny rozkład kuli na kawałki, które mają własność Baire’aDougherty, Randall; Foreman, Matthew. Banach-Tarski decompositions using sets with the property of Baire. „J. Amer. Math. Soc.” 7 (1994), s. 75–124., a więc porządnych z topologicznego punktu widzenia.
Wstępne przykłady W zasadzie już GalileuszGalileo Galilei. Discorsi e dimostrazioni matematiche, intorno à due nuove scienze, 1638. zauważył, że zbiór liczb naturalnych może być podzielony na dwie części, z których każda może być odwzorowana w sposób wzajemnie jednoznaczny na cały zbiór Rozważmy na przykład zbiór liczb parzystych i jego dopełnienie, czyli zbiór liczb nieparzystych Funkcja jest bijekcją z na oraz funkcja jest bijekcją z na