Książę Karol z Danii został królem Norwegii Haakonem VII po tym, jak nowe referendum dało zwolennikom monarchii około 79% głosów.
W 1906 roku Michelsen wygrał wybory, mając „ponadpartyjną” pozycję, co szybko zraziło do niego czołowych liberałów. W 1907 roku zrezygnował z urzędu, zmęczony drobnymi sporami między przywódcami politycznymi i pogodziwszy się z porażką swoich poglądów politycznych. Jørgen Løvland kontynuował dzieło Michelsena, ale brakowało mu woli, by zmusić koalicję do zjednoczenia się, co doprowadziło do jej rozpadu w 1908 roku. W polityce społecznej za kadencji Michelsena jako premiera uchwalono w 1906 roku ustawę o składkach rządu centralnego i samorządowego na fundusz dla bezrobotnych, która wprowadziła dobrowolne ubezpieczenia.
W 1925 roku, wraz z polarnikiem Fridtjofem Nansenem i przemysłowcem Joakimem Lehmkuhlem, założył Ligę Ojczyźnianą.
Dziedzictwo Gamlehaugen W 1899 roku Michelsen rozpoczął budowę pałacu Gamlehaugen, którą ukończono w 1900 roku. Majątek obecnie pełni funkcję rezydencji norweskiej rodziny królewskiej i jest otwarty dla zwiedzających.