W wolnym marszu wojska cesarskie wycofały się do silnie umocnionej miejscowości Szlankamen. Pomiędzy obiema miejscowościami cesarscy zajęli korzystne pozycje usytuowane na wzgórzu, gdzie oczekiwano na atak Turków. Przeciwnik rzeczywiście dał się wywabić i dnia 16 sierpnia rozbił swój obóz naprzeciwko stanowisk wojsk cesarskich. Do tego czasu siły obu stron stopniały wyraźnie na skutek chorób, dezercji i upałów. Podczas gdy w szeregach wojsk cesarskich pozostało 33 000 żołnierzy, wielki wezyr miał do dyspozycji zaledwie 50 000 ludzi.
Bitwa Początek bitwy W nocy z 17 na 18 sierpnia wielki wezyr Mustafa Köprülü nakazał w tajemnicy zwinąć obóz. Do osłony ustawił swoją jazdę naprzeciwko stanowisk cesarskich i z resztą wojska pomaszerował przez Kercsedin w kierunku południowym w celu obejścia prawej flanki przeciwnika. Nową pozycję Turcy zajęli na wzniesieniu w pobliżu Dunaju, na zachód od pozycji wojsk cesarskich. Tutaj też Turcy oszańcowali się. Nieco później na miejsce dotarła jazda turecka, która ustawiła się na prawym skrzydle wojsk osmańskich. Tym samym armia cesarska odcięta została od swoich linii zaopatrzeniowych, zamknięto jej także drogę ucieczki. Po oszańcowaniu się na wzgórzach, Osmanowie nawiązali kontakt z własną flotą rzeczną, która zablokowała Dunaj.