Silnik rakietowy typu SNPE na paliwo stałe, rozpędzał pocisk do prędkości około Mach 4,5 umożliwiając przechwycenie celu na dystansie 25 km i pułapie do 23000 metrów. Super 530D – posiadał ten sam układ aerodynamiczny co R530F, ale o mniejszej rozpiętości powierzchni nośnych i sterowych. Wykonany ze stali nierdzewnej kadłub został wydłużony w celu zainstalowania większego dwustopniowego silnika rakietowego i systemu naprowadzania z nową osłoną. Głowica bojowa pocisku jest taka sama jak w wersji R530F. System naprowadzający z półaktywnym radarem dopplerowskim wykazywał dużą odporność na środki zakłócające i zdolność do atakowania celów na niskich pułapach. Pocisk Super 530D osiągał prędkość dochodzącą do Ma 5 i był zdolny przechwytywać cele na pułapach do 24400 metrów.
Użycie pocisków R530 Do 1978 roku wyprodukowano około 4000 sztuk pocisków w pierwszej wersji R530. Podczas wojny o Falklandy-Malwiny strona argentyńska używała tych pocisków przeciwko samolotom brytyjskim.
Łącznie wyprodukowano 2370 sztuk pocisków w wersjach Super 530F i 530D, które poza Francją weszły na uzbrojenie wielu krajów takich jak Argentyna, Australia, Belgia, Brazylia, Egipt, Gabon, Indie, Irak, Kolumbia, Kuwejt, Liban, Libia, Pakistan, RPA, Szwajcaria i Wenezuela.
Kategoria:Kierowane pociski rakietowe powietrze-powietrze Kategoria:Francuska broń lotnicza Kategoria:Francuska broń rakietowa