Posiadał również możliwość współpracy z wprowadzonym ówcześnie do samolotów Mirage 2000 impulsowymi radarami dopplerowskimi RDI.
Pociski serii R530 były przeznaczone do przenoszenia przez samoloty Mirage III, Mirage F1, Mirage 2000, F-8E (FN) Crusader i Rafale.
Konstrukcja pocisków R530 thumb|Rodzina pocisków R530 R530 – pierwsza wersja pocisku z czterema trójkątnymi powierzchniami sterowymi w tylnej części kadłuba. Posiadał wymienny system naprowadzający radiolokacyjny półaktwny i pasywny termiczny naprowadzający pocisk na źródło ciepła z możliwością ataku tylko z tylnej półsfery. Super 530F – w porównaniu do poprzednika produkowany tylko w wersji naprowadzanej radiolokacyjnie. Posiadał ceramiczną osłonę anteny radarowej, dodatkowe długie powierzchnie nośne oraz znacznie mniejsze usterzenie w tylnej części kadłuba. Pocisk w tej wersji był dłuższy i cięższy od poprzednika, posiadał również cięższą, odłamkowo-burzącą głowicę bojową o masie 30 kg i promieniu rażenia 20 metrów. Naprowadzanie odbywało się poprzez opromieniowanie celu radarem samolotu nosiciela.