W tym okresie wolna i nielegalna kolonia weszła w intensywne kontakty handlowe z koloniami brytyjskimi w Ameryce Północnej, stając się centrum przemytu i kontrabandy, łamiąc uchwalone przez Parlament Brytyjski Akty Nawigacyjne.
Dominium Nowej Fundlandii thumb|Różowo-biało-zielone barwy flagi z 1840 thumb|flaga Fédération des Francophones de Terre-Neuve et du Labrador – Francuskojęzycznej Federacji Nowej Fundlandii i Labradoru thumb|flaga Labradoru, opracowana w 1974, przejaw tendencji separatystycznych Sytuacja, w której koloniści żyli pozbawieni opieki mocarstwa, obecności jakiegokolwiek kościoła, systemu prawnego, edukacyjnego i policyjnego, zakończyła się dopiero w 1811. Upór kolonistów zmusił władze brytyjskie do nadania kolonii oficjalnego statusu, legalizacji praw własności i stworzenia podstaw administracji. W dwadzieścia lat później w 1831 powołano wybieralne ciało doradcze, a kolonii nadano w 1855 samorządność.