thumb|Generał Eugeniusz Ślaski – drugi od lewej Eugeniusz Ślaski (ur. w majątku Tadulin, zm. 24 października 1935 w Glinczu) – generał brygady Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 12 stycznia 1873 w majątku Tadulin, w ówczesnym powiecie lepelskim guberni witebskiej, w rodzinie szlacheckiej Marcina i Leonidy z Demidowiczów-Demideckiej. Był starszym bratem Mieczysława (1878–1935), podpułkownika uzbrojenia inżyniera Wojska Polskiego.
W 1895 ukończył Jelizawietgradzką Szkołę Junkrów Kawalerii i został mianowany podporucznikiem służby zawodowej w Armii Imperium Rosyjskiego. W trakcie I wojny światowej awansował na podpułkownika.
W październiku 1917 przeszedł do I Korpusu Polskiego, gdzie był najpierw dowódcą 3 szwadronu, a następnie dywizjonu 2 pułku ułanów. Wyróżnił się w walce o wieś , w której dowodził czterema szwadronami pułku z karabinami maszynowymi i baterią artylerii. 19 sierpnia 1921 były dowódca 2 pułku ułanów, generał podporucznik Stefan Suszyński sporządził wniosek na jego odznaczenie Orderem Virtuti Militari.