17 grudnia 1918 przyjęty został do Wojska Polskiego z byłego I Korpusu Polskiego i byłej armii rosyjskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika ze starszeństwem od dnia 20 września 1916 i przydzielony z dniem 12 listopada 1918 do 2 pułku ułanówDz. Rozk. Wojsk. Nr 2 z 12 stycznia 1919, poz. 39.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 3 z 14 stycznia 1919, poz. 126.. W czasie wojny z bolszewikami dowodził kolejno: Pułkiem Jazdy Tatarskiej (od 27 kwietnia 1919)Dz. Rozk. Wojsk. Nr 61 z 3 czerwca 1919, poz. 1937., 13 pułkiem ułanów i IX Brygadą Jazdy.
9 sierpnia 1920 został okręgowym inspektorem jazdy w Dowództwie Okręgu Generalnego „Łódź”. Od października 1920 był dowódcą IX Brygady Jazdy. Od września 1921 dowodził IV Brygadą Jazdy. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 3. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii), a jego oddziałem macierzystym był 25 pułk ułanów. Z dniem 15 maja 1923 został mianowany szefem Departamentu II Jazdy Ministerstwa Spraw Wojskowych.
31 marca 1924 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski na wniosek ministra spraw wojskowych, generała dywizji Władysława Sikorskiego awansował go na generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 4. lokatą w korpusie generałów.