Roboty finansowane były przez Państwowy Fundusz Drogowy na warunkach kredytowych, a także z kredytów Funduszu Pracy i dotacji na zatrudnienie bezrobotnych.
Mostowi nadano imię „Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego”. Otwarcia dokonał 20 października 1934 roku wiceminister komunikacji Rzeczypospolitej Polskiej Julian Piasecki w asyście wojewody lubelskiego Józefa Rożnieckiego i starosty puławskiego Mieczysława Lutmana.
Zniszczenia wojenne i mosty tymczasowe Po napaści Niemiec na Polskę w 1939 roku wycofujące się siły polskie podjęły decyzję o zniszczeniu mostu. W nocy z 10 na 11 września saperzy armii „Kraków” zniszczyli stalowe mosty na Wiśle − kolejowo-drogowy w Dęblinie oraz drogowy w Puławach. W Moście im. Mościckiego uszkodzono pierwszy filar od strony Puław, w wyniku czego przęsło oparte na przyczółku opadło drugim końcem do wody. Niemcy po zajęciu miasta opuścili uszkodzone przęsło całkowicie do wody przy pomocy wybuchów. Ponieważ górne pasy dźwigara miały kształt łagodnego łuku, ułożyli na nich belki i od razu przystąpili do użytkowania mostu. Wiosną 1940 roku poniżej zwalonego przęsła został zbudowany drewniany most doprowadzający do niezniszczonej części obiektu.