thumb|200px|Klipa z czasów kolejnego oblężenia Bredy (1577) z napisem In necessitate (w potrzebie) Bredae i oznaczeniem wartości XX (20 soli) Klipa (ze szw. klippa – obcinać [nożycami]) – wszelka moneta nieokrągła.
Nazwę tę nadaje się wszystkim monetom o kształcie czworo- i wielokąta: kwadratowym (rombowatym), prostokątnym, sześcio-, a nawet ośmiokątnym. Wybijano je stemplem okrągłym bądź czworokątnym.
Pierwsze klipy (w Skandynawii zwane klippingami) miał szerzej wprowadzić do obiegu duński Chrystian II (1513–1523), wskutek tego kpiąco nazywany „królem Klippingiem” (albo Glippingiem)W 1518 r. (). Praktyka ta w Skandynawii była zapewne starsza, skoro wcześniej to przezwisko nosił Eryk V, król duński 1259–1286; miał ją stosować też Chrystian I.. W XVI wieku postać klipy miały przede wszystkim monety miedziane (brązowe) i srebrne bite pośpiesznie podczas wojen (np. w Prusach w 1519 r.) lub w sytuacji oblężenia – np. Wiednia przez Turków (1529) czy w czasie sześciu oblężeń niderlandzkiej Bredy. Dlatego częstokroć zwane były również „pieniądzem (bądź monetą) oblężniczym”. W Anglii najobficiej wypuszczano je podczas wojny domowej w latach 1642–1649 (znane tam jako obsidional money lub siege-pieces): w Newark (najpospolitsze na rynku numizmatycznym), Carlisle, Pontefract, Colchester (najrzadsze) i ScarboroughC. C.