Chamberlain, Guide to Numismatics, London 1965, s. 151–152.. We Włoszech pod nazwą patacca znane były ośmiokątne, jednostronne klipy srebrne o wadze 4,36 g i nieznanej wartości nominalnej, wybite podczas oblężenia Cremony w 1526 r. left|thumb|200px|Złota klipa dukatowa z oblężenia saskiej Gothy (1567) Klipy nierzadko spełniały też przejściowo funkcję pieniądza zastępczego, emitowanego „in necessitate”. W takiej sytuacji przymusowej wprowadzono je np. w Szwecji w 1644 r. dla pokrycia długów powstałych za Gustawa Adolfa w trakcie wojny trzydziestoletniej, wykorzystując przy tym bogate zasoby miedzi wydobywanej w FalunSześć takich monet stanowiło równowartość srebrnego talara ; H. Cywiński, Życie pieniądza, Warszawa 1961, s. 212.. Nazwę „krwawych klip” (blodsklippingar) nosiły w Szwecji monety (wartości ½, 1, 2, 4 i 8 marek szwedzkich) również wybite „w potrzebie” w roku 1568 przez Eryka XIV po wymordowaniu członków rodu Sture (1567), a przeznaczone dla wypłaty znacznego odszkodowania wdowie Marcie Sture – dziś stanowiące numizmatyczny rarytas.