mały|Terytoria plemienne Beothuków Beothukowie (Beothuk, prawdopodobne znaczenie: ludzie) – rdzenni mieszkańcy Ameryki Północnej zamieszkujący wyspę Nowa Fundlandia. Język, którym posługiwali się Beothukowie, prawdopodobnie należał do grupy języków algonkiańskich.
Historia mały|Fragment ekspozycji w Beothuk Interpretation Centre Provincial Historic Site w Boyd’s Cove mały|Wyobrażenie obozu Beothuków na rycinie majora Johna Cartwrighta (1740–1824) thumb|150px|Demasduit zmarła w 1820, jedna z ostatnich przedstawicielek plemienia Plemię przybyło na Nową Fundlandię prawdopodobnie nie wcześniej niż na początku I w. n.e., a jego myśliwsko-zbieracka kultura przechodziła trzy kolejne fazy, trwające po ok. 500 lat.
Charakterystyka Kultura Beothuków przeszła znaczne zmiany w wyniku kontaktów z Europejczykami. Początkowo robili kamienne groty do grotów strzał, włóczni i harpunów, kamienne noże i skrobaki do skóry. Stopniowo Beothukowie zastąpili te kamienne narzędzia i broń stosunkowo miękkim kutym żelazem z okresu nowożytnego, które mogło być obrabiane na zimno. W XVI–XVII wieku źródłem żelaza dla Beothuków były sezonowo opuszczane europejskie łowiska rybackie.