Liczebność Badaczka Beothuków, Ingeborg Marshall, argumentowała, że na zrozumienie historii i kultury Beothuków bezpośredni wpływ ma to, w jaki sposób i przez kogo zostały stworzone zapisy historyczne, a te były europocentryczne i stąd niewiarygodne. Uczeni w XIX i początku XX wieku oszacowali, że w czasie kontaktu z Europejczykami w XV wieku było około 2000 Beothuków. Istnieją rzekomo dobre dowody na to, że mogło być nie więcej niż 500–700 osób. Żyli w niezależnych, samowystarczalnych, wielopokoleniowych grupach rodzinnych liczących od 30 do 55 osób (od 7 do 10 rodzin).
Populacja plemienia szacowana jest różnie (od 1000 do 5000 osób), nigdy prawdopodobnie nie przekraczała liczby 1500 osób – na spotkaniu z Hugh Palliserem w 1765 w Chateau Bay na Labradorze obecnych było ponoć ok. tysiąca Beothuków. Współczesne badania sugerują, że populacja Beothuków była bardzo mała, liczyła od 500 do 1000 osób. Pod koniec pierwszej dekady XIX wieku miało ich być od około 150 do 3000. W 1820 plemię podobno liczyło 31 osób.
Dziedzictwo i upamiętnienie