Beothukowie unikali Europejczyków. Najpierw wyemigrowali do różnych przybrzeżnych obszarów Nowej Fundlandii, miejsc, w których Europejczycy nie mieli obozowisk rybnych. Wystąpiło względne przeludnienie. Następnie wyemigrowali w głąb lądu. Emigracja pozbawiła ich dostępu do fok i ryb, dotąd głównego źródła pożywienia. Przestawili się na karibu, ale skupienie się na jednym gatunku doprowadziło do spadku populacji karibu w Nowej Fundlandii. Na początku XIX wieku byli wzmiankowani w dokumentach dotyczących Półwyspu Północnego.mały|Muzeum im. Demasduit w Grand Falls-Windsor Wyginięcie W 1827 William Eppes Cormack założył Boeothick Institution, instytucję, która wysłała w region ekspedycje, by nawiązać kontakt z plemieniem. Już wówczas obawiano się, że wyginie.