W tym krytycznym punkcie bitwy Erbprinz spadł z rannego konia, doznając kontuzji, które wyłączyły go na najbliższą godzinę z dowodzenia. Kiedy przyszedł do siebie, rozkazał przybyć na pole bitwy Howardowi z jego rezerwami. W tym czasie Francuzi wzmocnili swe ataki.
Na zachodnim końcu kanału generał Eliott przejął inicjatywę, prowadząc trzy brytyjskie pułki kawalerii: Królewski, Inniskillings i 10. dragonów, do szarży wzdłuż południowego brzegu kanału. Szarża Eliotta powstrzymała francuski atak i umożliwiła alianckiej piechocie powrót na północny brzeg kanału. Regimenty Howarda nadchodzące z tyłu utworzyły kordon, który umożliwił powstrzymanie uciekającej znad kanału piechoty i jej reorganizację. Erbprinz, który powrócił na pole bitwy po upadku, rozkazał odwrót w kierunku Renu. Tam się okazało, iż most pontonowy został zniszczony przez szybki prąd rzeczny, zmuszając jego armię do pozostania na zachodnim brzegu rzeki przez dwa kolejne dni. Na szczęście dla sojuszników Castries nie wykorzystał powodzenia, czekając, na pozycjach za kanałem, na posiłki.
W kolejnych dniach sojusznicza armia przekroczyła Ren i zwinęła oblężenie Wesel. Spóźniony atak Castries'a nie był w stanie przeszkodzić w odwrocie sojuszników.
Kategoria:Bitwy w 1760 Kategoria:Bitwy między Francją a Wielką Brytanią Kategoria:Bitwy w historii Niemiec Kategoria:Bitwy w historii Królestwa Wielkiej Brytanii Kategoria:Bitwy wojny siedmioletniej