Przypuszczalnie za największy sukces Hopmana w grze pojedynczej na arenie międzynarodowej można uznać ćwierćfinał mistrzostw USA w 1938, kiedy Australijczyk pokonał rozstawionego z piątym numerem Elwooda Cooke oraz przyszłego triumfatora tego turnieju Dona McNeilla, by ulec dopiero Donowi Budge’owi 3:6, 1:6, 3:6, który dwa mecze później zapewnił sobie pierwszego w historii tenisa Wielkiego Szlema.
Hopman wygrał dwa razy grę podwójną w mistrzostwach Australii, partnerując Jackowi Crawfordowi. W 1930 triumfował w tym turnieju po raz pierwszy w grze mieszanej. W meczu finałowym doszło do spotkania dwóch przyszłych par małżeńskich – z Hopmanem wystąpiła Nell Hall, z Jackiem Crawfordem Marjorie Cox. Kolejne tytuły mistrzowskie w grze mieszanej w Australii Hopman i Hall zdobyli już jako małżonkowie, w 1936, 1937 i 1939. W 1939 Hopman został również mikstowym mistrzem USA, w parze z reprezentantką gospodarzy Alice Marble. Kilkakrotnie przegrywał finały w imprezach wielkoszlemowych – w deblu w Australii w 1931 i 1932, we Francji w 1930 i 1948, w mikście na Wimbledonie w 1932 i 1935. W swoim jedynym wielkoszlemowym finale po II wojnie światowej na mistrzostwach Francji w 1948 uległ, grając w parze z Frankiem Sedgmanem, Jaroslavowi Drobnemu i Lennartowi Bergelinowi.