W czasie pobytu na leczeniu otrzymał awans na podporucznika. Po wyjściu ze szpitala otrzymał początkowo przydział na oficera liniowego w Radomsku, ale wkrótce ze względu na stan zdrowia został oficerem oświatowym. Ukończył w Warszawie kurs dla oficerów oświatowych i został skierowany do korpusu kadetów w Modlinie. W 1925 uzyskał awans na kapitana i rozpoczął studia geograficzne na Uniwersytecie Warszawskim. W tym okresie był jednym z członków najwyższego stopnia tajnej organizacji faszystowskiej Zakon Rycerzy Prawa, założonej po zabójstwie prezydenta Gabriela Narutowicza, której celem było przeprowadzenie przewrotu na wzór włoski. Dyplom magistra geografii i geologii uzyskał w 1930 na podstawie pracy Dolina dolnej Wisły pod względem geograficznym. Służył już wówczas w korpusie kadetów w Chełmnie (od 1926), a od 1935 w korpusie kadetów we Lwowie. We wrześniu 1939 został skierowany do Dowództwa Okręgu Korpusu Lublin w charakterze kuriera wojskowego. Był internowany na Węgrzech, od 1944 w Austrii i Niemczech, gdzie 17 kwietnia 1945 pod Berlinem doczekał wyzwolenia.