Był bardzo płodnym pisarzem, ponieważ miał stworzyć ponad trzy miliony wierszy i ponad tysiąc kazań.

Lista: „Contra haereses ad Hypatium” i „Contra haereses ad Domnum” – krytyka nauk Maniego, Marcjona i Bardesanesa „Hymny przeciw heretykom” „Hymny o wierze” „Hymny o Raju” „O Panu naszym” „Mowy o wierze” „List do Publiusza” „Hymny przeciw Julianowi Apostacie” „Komentarz do Księgi Rodzaju i Wyjścia” „Komentarz do Hioba” „Komentarz do czterech Ewangelii zebranych w jedno” „Komentarz do Dz” „Komentarze do listów św. Pawła”

Prócz tego pisał liczne hymny liturgiczne, a także hymny o świętych. Swoje poglądy teologiczne bazował przede wszystkim na znajomości Pisma Świętego. Ze względu na swoje oddanie Matce Bożej został nazwany „Doktorem Maryjnym”. Porównywał jej czystość i bezgrzeszność do Jezusa i zestawiał ją z Ewą. W polemikach z heretykami i poganami bronił idei wolnej woli i jedności Kościoła.

Kult Efrem został ogłoszony doktorem Kościoła przez papieża Benedykta XV.

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest w dzienną rocznicę śmierci (9 czerwca).