w przypadku filmu czarno-białego proces remasterowania może obejmować także jego . Poza samym obrazem w osobnym procesie najczęściej odrestaurowuje się także ścieżkę dźwiękową, usuwając z niej szumy, zakłócenia, normalizując głośność itd. Bazując na kopii dystrybucyjnej/emisyjnej rekonstruktorzy mogą nie mieć możliwości zmiksowania z niej nowej ścieżki bądź możliwość taka jest ograniczona, np. z nagrania monofonicznego udaje się opracować tylko wersję stereo. Jeżeli zachowały się nośniki magnetyczne albo optyczne, na których osobno zapisano ścieżkę dźwiękową bądź jej składowe (dialogi, muzykę, odgłosy), to na ich podstawie potencjalnie można zmontować i zmiksować ścieżkę wielokanałową.
Remastery gier komputerowych najczęściej opracowuje się na podstawie kodu źródłowego ich pierwowzorów i działają na tych samych co one silnikach, które w razie możliwości zostają nieco zmodyfikowane. Zmiany ograniczają się głównie do użycia wyższej rozdzielczości lub nieskompresowanych tekstur, przeskalowania przerywników filmowych, poprawy jakości dźwięku, dodania albo ulepszenia efektów przetwarzania końcowego czy przystosowania programu do działania na nowszych systemach operacyjnych i podzespołach. W niektórych przypadkach dodatkowo wprowadzane są zmiany wpływające na rozgrywkę, np.