Pomiędzy 1949 a 1957 rokiem ponownie, choć nieformalnie, uznawana była za następczynię tronu, wyprzedzając swoją córkę. Oficjalnie od momentu objęcia tronu przez Rainiera, a do czasu narodzin księżniczki Karoliny, księstwo Monako pozostawało bez następcy.
24 lipca 1946 jej ojciec poślubił Gizelę (fr. Gishlaine) Dommanget, francuską aktorkę, która była o dwa lata młodsza od Charlotte. Po śmierci Ludwika w 1949 to ona była najwyżej postawioną kobietą w państwie; było tak do czasu pojawienia się w rodzinie księżnej Grace, a później również po śmierci amerykańskiej aktorki aż do końca życia księżnej Gizeli.
Nie miała zbyt dobrych kontaktów ze swoją amerykańską synową, ale kochała wnuki. Charlotte była pierwszą osobą, do której książę Rainier zadzwonił po narodzinach swojej córki, księżniczki Karoliny. Księżną Valentinois łączyła z Karoliną wyjątkowa więź – to właśnie tej wnuczce przekazała swoją ogromną kolekcję biżuterii. Starsza córka księżniczki Karoliny nazwana jest na cześć prababci.
20 kwietnia 1959 syn z całą swoją rodziną odwiedził księżną, która była w czasie rekonwalescencji po przebytej operacji. Rainier i Grace spędzili tam trzecią rocznicę swojego ślubu.